Donderdag 1 april 2010.

Vanmorgen was het al vroeg toen Ambers verstelde spalken al gebracht werden. Ze kan ze momenteel natuurlijk wel niet aan maar wel fijn dat ze weer terugzijn. Vanmiddag moesten we naar het ziekenhuis voor nieuw gips, een stuk lichter gips. Het was nogal paniek bij Amber, ze bleef huilen en dat doet zeer pij papa en mama. Het was niet eens zo zeer huilen van de pijn , maar gewoon door een soort blinde paniek. Het snijd gewoon door je heen als ze zo licht te huilen. Ze stal wel weer het hard van de gipsmeester. Die hoopte al dat ze dienst had de volgende keer dat Amber terug moet, over twee weken. Dit zodat Amber niet steeds weer andere mensen heeft die met haar bezig zijn. Zo kom je toch nog wel eens tegen dat er mensen zijn die erg betrokken zijn met haar, zelfs als ze haar nog nooit gezien hebben.

Vrijdag 2 april 2010

Vadaag hadden we een bespreking bij de revalidatie in Breda, het was een hele groep mensen zo bij elkaar. drie dames van hetoverstapje, vier van de revalidatie, de revalidatiearts, en wij natuurlijk. Er is in de korte tijd die we hadden toch redelijk wat besproken en er worden weer dingen in werking gezet. Ook nu merken we weer dat ze allemaal zo begaan zijn met Amber en dat ze er op de revalidatie toch wel mee zitten dat ze daar haar been gebroken heeft. Ik heb er alle vertrouwen in dat Amber daar nog steeds goed op haar plaats zit. Er is ook gesproken over een pechsonde, maar dat zien wij niet zo zitten nog, we hebben in Tilburg te vaak gezien dat dat niet goed ging met die dingen. En toen de arts zei dat we daarvoor naar dat rotterdams kinderslachthuis zouden moeten schoten zowel Clarisse als ik op met "nooit van ons leven dat Amber daar ooit nog een voet binnen zet ! " We krijgen hier nog een keer een apart gesprek over met een dieëthiste, die we hopelijk ook binnenkort krijgen.

Zaterdag 3 april 2010.

Ik had vandaag een lange dag op mijn werk, om acht uur begonnen we met het opzetten van onze paasshow.en het was weer goed druk vandaag. Dat helpt wel om even je gedachten te verzetten. Wat minder was dat ik tot twee keer toe klanten had voor een kinderfiets die wistten dat ik een dochter had en vroegen op wat voor fiets die nu zat qua grootte. Da zeg je maar dat ze nu op een twaalf inch fietsje zit. Dan kost het toch weer evne moeite om je ogen droog te houden. amber lag lekkerop me te wachtten toen ik thuis kwam en ik kreeg een heerlijke lach die de vermoeidheid een beetje deed verdwijnenAmber lag natuurlijk weer lekker Dora te kijken en na nog één extra Dora van papa nog even bij haar in bed gekropen om een verhaaltje voor te lezen. Een beetje eng is het wel omdat je zo voor zichtig wil doen met haar been, maar het is nog steeds leuk om haar eens lekker voor te lezen. Hopelijk wil ze morgen wat uitslapen, ik kan het in ieder geval wel gebruiken. Dan kan ik na de medicatie en voeding van zes uur nog even een paar uurtjes slaap meepakken hoop ik.

Maandag 5 april 2010.

Ik had gisteren helemaal geen puf meer om wat te schrijven,  Er was ook weinig te melden overigens. Ik heb ook besloten daarom om de twee of drie dagen een update te schrijven, dan blijft het voor mij ook nog om te doen. Als er ineens weer wat tussendoor gebeurd zal dat natuurlijk weer meteen hier verschijnen.

Amber heeft de laatste dagen wel weer meer last van haar linker arm. Deze springt met regelmaat "op slot" en dan krijst ze het uit van de pijn. In de regel gebeurd dit ook  steeds zo rond een uur of vier snachts, wat haar en onze nachtrust nou niet echt ten goede komt. Eten wil ze momenteel ook al niet zo veel, ik hoop wel dat dat weer snel verbeterd, het ging net zo lekker met dat eten.

Donderdag 8 april 2010.

Amber is de laatste paar dagen een beetje nukkig, Ze wil nog steeds niet goed eten, heeft savonds nergens zin in en lijkt alleen dvd's te willen kijken. Als je wat anders gaat doen draait ze gewoon steeds haar hoofd weg. Smorgens wil ze ook al niet goed wakker worden, nee, ze zit helemaal niet lekker in haar velletje momenteel. Ik heb niet de indruk dat ze veel last heeft van haar gips, dat is dan in ieder geval wel weer een voordeel maar het blijft wat lastig om haar in en uit bed te krijgen natuurlijk.

Maandag 12 april 2010.

We hebben een relatief rustig weekend achter de rug, Amber lijkt weinig last te hebben van haar been hoewel ze soms toch wel huilbuien heeft  je kan dan zien dat er wat is maar ze geeft steeds wat anders aan als je vraagt wat er zeer doet. Dat maakt het erg lastig om te zien wat er nou daadwerkelijk is. Vanavond zijn Petricia ( collega van Clarisse ) en haar dochter op  visite geweest en gisteren een oom en tante van Clarisse. Zowel Amber als Sarina worden dan natuurlijk weer te veel verwent met kadootjes. ook een nieuw Woezel en Pip boek van Bas kwam mee. Helaas was het vanavond een beetje te laat om voor te lezen. Zaterdag kreeg ik ook ineens een kaart op mijn werk, van iemand die ik bij Giant Benelux nogal eens aan de telefoon heb, Vrijdags kwamen we een beetje in gesprek waarom ik een tijd weg was geweest en zaterdags lag er ineens een kaart van haar bij de post. Ik stond echt met tranen in mijn ogen toen ik hem las. ik heb het de laatste tijd toch al wat moeilijker wat dat betreft. Amber gaat in ieder geval wel weer een beetje vooruit, vandaag toch weer haar boterhammen op dus dat geeft weer goede hoop, nu maar hopen dat ze doorzet daarmee, ze zal toch weer meer moeten gaan eten.

Donderdag 15 april 2010.

Amber krabbelt naar mijn mening weer een klein beetje op uit het dal waar ze door haar gebroken been in was gekomen, ze word echt vrolijker, gaat met vlagen weer steeds beter eten ( vooral op school dan ) en ze kijkt weer helderder uit haar ogen. Snachts word ze ook niet meer wakker, gillend van de pijn. Gisteren in de supermarkt wist ze heel goed duidelijk te maken dat ze koeken mee wilde nemen voor de juffen op school, toen ik het gangpad voorbij liep begon ze behoorlijk te protesteren. Nadat ze zelf de koeken had uitgekozen mocht ik ze ook niet in het mandje doen, ze moesten op haar blad liggen, ze wilde ze ook zelf op de band bij de kassa leggen en daarna moest en zou het in een tasje gaan dat ze zélf vast wilde houden, en thuis erg trots aan mama laten zien wat ze had uitgezocht. Volgens haar schrift glom ze ook op school toen de juf haar bedankte voor de koeken. Dit zijn momenteel gewoon zulke heerlijke momenten, die hou je gewoon dagen vast  !

Zondag 18 april 2010.

Eindelijk ! Eindelijk eens een zondag met goed weer zodat we lekker konden gaan wandelen met ons viertjes ! Heerlijk warm was het vandaag. We hebben uiteindelijk anderhalf uur gelopen en Amber vond het allemaal prima. Eerst naar het haventje hier in Terheijden en normaal staan er wat verder schapen, alleen nu dus niet, jammer. Dan maar even doorgelopen naar de eendjes die ook niet echt veel zin hadden in brood en allemaal lam lagen te slapen in het gras, op een paar na. Wél een mooi moment bij de eendjes, ik zei tegen amber "roep maar, kom maar eendjes" en even later zei amber "Kom" !!!! ik geloofde mijn oren niet en het is dat Clarisse het ook gehoord heeft anders zou ik het nu nog niet geloven. Vanavond met het eten zei Amber ineens "papa" en een minuut later "Amber"  Wat voelt dat toch lekker als ze af en toe toch eens een woordje zecht, dan verlies je de hoop niet helemaal dat ze nooit meer wat gaat zeggen. Gisteren en vandaag ook nog de website van Renske doorgelezen, dat was een klasgenootje van Amber, die zit nu met haar ouders op Curacau met dolfijnentherapie, je leest daar toch wel veel goede dingen over dus ik hou dat toch in mijn achterhoofd voor later. ( zeker even bezoeken overigens, renskes website : http://www.eenbijzondermeisje.web-log.nl .

Vrijdag is Clarisse met Amber ook nog naar het ziekenhuis geweest om haar been na te laten kijken. De hele tijd brullen natuurlijk. Het heelt goed zeggen ze maar het gips moet nog drie weken blijven zitten helaas,ik hoop dus voor Amber dat het even niet nog warmer word want dat is geen pretje met dat gips natuurlijk., De zomer moet nog maar even drie weekjes wachtten dit jaar.

Donderdag 22 april 2010.

Amber goet het goed de laatste dagen, word weer wat vrolijker, wil weer wat meer eten en heeft het woensdag op de revalidatie supergoed gedaan. Ze kreeg wat testjes waarbij ze plaatjes in verschillende catagorieën moest plaatsen en dat deed ze feilloos. De therapeutes stonden er verbaast van hoe goed ze dat deed omdat het blijkbaar toch nogal moeilijk was. Ik ben gewoon weer supertrots op mijn grote meid natuurlijk. Opa was erbij woensdag en die klonk ook al zo trots toen ik hem aan de telefoon had om te vragen hoe het was gegaan. Wat ze ook steeds meer gaat doen is in haar arm bijten of op haar mouw, we zeggen steeds dat ze daar maar een knuffel voor moet gebruiken maar om de haverklap heeft ze weer haar rechtermouw in haar mond. Ik heb het iedee dat er toch in haar mond wat veranderingen plaatsvinden. Ze maakt af en toe andere geluiden en ze steekt haar tong ineens uit na het tandenpoetsen ( proeven? ) en als Clarisse vraagt om haar toch uit te steken doet ze het ook, voorheen deed ze dat niet. Ook in haar rug komt héél langzaam een beetje meer stevigheid maar veel soeps is het nog niet. Binnenkort gaan we ook kijken op de mythylschool, ik denk dat dat voor haar ook een hele goede stap voorwaards is nu.

Maandag 26 april 2010.

Wat een lekker weer was het van het weekend ! Zaterdag is Amber wezen wandelen met opa en oma en zondag was Clarisse met haar werk naar de Efteling. Aan de ene kant heel leuk aan de andere kant behoorlijk zwaar voor haar aangezien het laatste wat we gedaan hadden voor de operatie was naar de Efteling gaan. Ik had zondag dus twee meiden thuis. Tegen twee uur kwamen opa en oma  om weer even te wandelen en met ons vijven hebben we toch weer een anderhalf uur gewandeld. Bij thuiskomst heeft Amber lekker wat ijs gesnoept,cola gedronken en soep gegeten. Ze was er wel behoorlijk moe van geworden. Vandaag is op het revalidatiecentrum Ambers rolstoel weer wat aangepast, nu kan ze in ieder geval met haar rechterbeen gewoon naar beneden zitten in plaats van dat er twee benen omhoog steken.

Maar weer eens wat foto's van onze twee prinsessen

Amber pakt graag Sarina's hand vast

Samen op bed, even knuffelen

Sarina leest het schrift van school om te kijken wat ik allemaal gedaan heb.

KIEKEBOE

Tijdens het wandelen met opa en oma bloemen geplukt voor mama !

Is mijn kleine zus niet lief ?

Kom hier met die hand

Lekker even een beetje cola drinken !

Eendjes voeren met opa en oma